En wachten…. en wachten…. en wachten…. Het is hier nog steeds rustig! Die kleine kerel van ons heeft nog geen zin om naar buiten te komen. Hij schopt nog vrolijk in het rond! Hoewel ik toch al regelmatig ‘last’ heb van steekjes hier en daar, voorweexebn en ga zo maar door. Ach, we hebben nog wel even geduld hoor. Maar ik ben wel heel nieuwsgierig naar dat ventje in mijn buik. Verloftechnisch vermaak ik me nog steeds. Vooral met niksdoen overigens. Ik had verwacht dat ik me wel wat vaker zou vervelen, maar dat valt dus heel erg mee! Ik had ook verwacht dat ik wat meer zou doen, maar ook dat valt heel erg mee

Vandaag ga ik het huis maar schoonmaken. Ik heb toch niks beters te doen. En nee, dat heb ik gisteren en eergisteren ook niet gedaan. Dus dit is gewoon de wekelijkse schoonmaakbeurt. G. mag stofzuigen, want daar heb ik dan weer geen zin in. En vanmiddag maar lekker op de bank met een filmpje of een lekker boek. Het is toch pestweer. Zo kom ik de dag wel weer door!

Gisteren weer een bezoek aan de Vk gebracht. Eigenlijk geen nieuws. De kleine man is helemaal klaar voor zijn komst. En wij zijn er ook klaar voor, dus wat mij betreft…

Het is wel erg lekker wanneer je verlof hebt en het is heerlijk weer. Gelukkig kan ik mijn enkels nog steeds van mijn kuiten onderscheiden, dus echt last van de warmte en het vocht vasthouden heb ik nog niet. Hoewel mijn vingers al aardig de vorm van een saucijs aannemen. Maar goed, als dat alles is….

De buik daarentegen zit me echt in de weg nu. Ik kan nu echt niet meer bukken of een stukje lopen. Autorijden is ook geen feest meer, dus ik hoop dat die kleine niet al te lang meer op zich laat wachten… Stel je voor dat dit nog 3 weken duurt…

Vandaag heb ik een off-day. Vanochtend gezellig koffie gedronken bij de buurvrouw, daar heb ik nu tijd voor, haha. Daarna naar de verloskundige. Alles ziet er goed uit. Dinsdagavond weer een nieuwe controle. Kan G. ook weer eens mee, haha.

Na het bezoek aan de vk nog even snel naar het Kruidvat, een italiaanse bol belegd gehaald bij Bart en toen naar huis. Even eten en daarna tot 15.00 uur geslapen… En toen begon de ellende. Ik verveelde me stierlijk! Hangen op de bank, nergens zin in. Bah. Maar G’s voorstel om vanavond patat te eten maakte mijn dag weer goed, haha. Troost voedsel! En morgen is er gewoon weer een nieuwe dag. Nu lekker in bad!

Dikke worstenvingertjes…. Mijn vingers groeien als kool! En dat vind ik niet echt plezierig. Afgezien van het feit dat het niet eens charmant staat, doet het ook nog een keer pijn als ik ‘s ochtends opsta. Gelukkig heb ik nog geen opgezwollen hoofd of megadikke enkels. Maar die vingers…. !

Vandaag werd ik zwaar verrast door K. en C.. Ze hadden een suprisefeestje georganiseerd. Een soort mini baby-shower zeg maar. G. zat in het complot en is met een smoes ‘s middags gezellig richting R. gegaan, terwijl ik met Ka en Cee gezellig thuis zat met kopjes thee, plakjes cake, m&m’s, chippies xe9n een mandje vol lekkere verwenproducten voor de aanstaande moeder.
Echt, daar krijg je zoveel energie van! Hartstikke leuk en heel erg geslaagd!

Het gaat hier verder erg goed. De kleine vent vindt het nog steeds leuk in mijn buik en beweegt er lustig op los! Dat vindt moeders natuurlijk niet altijd leuk, maar goed, nog even volhouden!

Pfff… de buik wordt steeds dikker en dikker. Met als gevolg dat ik ‘s nachts bijna niet meer kan draaien. En dat levert toch echt een probleem op, omdat ik soms het idee heb dat ik een ‘doorligzij’ heb. Dan moxe9t ik wel draaien. Nou ja, nog even.

Het bed in stappen levert overigens een hilarisch beeld op. Hij is te hoog voor die korte benen van mij! Het bed staat inmiddels op bedverhogers, maar echt prettig in bed komen is het niet. En eruit komen doe ik bijna springend, haha. Ach, ook dit duurt maar even.

Vandaag hebben we, of nou ja, vooruit, heeft G. de box in elkaar gezet. Leuk! Zo wordt het iedere keer weer ‘een beetje echter.’ Vooralsnog heeft de kleine man nog geen zin om eruit te komen. Hij beweegt nog vrolijk in mijn buik. Afwachten maar…

…. wegen het zwaarst! Ondanks dat ik me nog steeds goed voel, krijg ik toch wel wat meer ongemakjes. Opgezwollen vingers, zomaar een bloedneus, vermoeidheid als ik ‘s middags geen dutje heb gedaan, vermoeidheid als ik ‘s middags wel een dutje heb gedaan, waggelpijn (het lopen ging al niet zo best, nu gaat het he-le-maal niet best) en ga zo maar door. Fijn dat ik al twee weken verlof heb, dat dan weer wel, maar je wordt ook met je neus op de feiten gedrukt dat het einde nadert, met alle ongemakken van dien.

Nog vier weken voor de uitgerekende datum. Maar het kunnen er net zo goed nog twee zijn. Of drie. Of vijf. En in het ergste geval wel zes. Worden eerste kindjes vaker wat vroeger of te laat geboren? Laten we gewoon uitgaan van het eerste. Dat geeft hoop
Ondertussen is alles klaar, is alles in huis (op twee emmers en een afdekzijl na). Dus de kleine mag komen. Maandag heb ik weer een afspraak met de verloskundige (afgekort VK) en dan ben ik benieuwd hoever hij al is ingedaald. Ik voel namelijk dat ie flink naar onderen is gezakt. Dat verklaart meteen de waggelpijn. We horen het wel weer.

Nu ga ik maar weer eens languit op de bank. Want ik ben een beetje moe. Vanochtend even een kopje koffie gedaan en daarna met vriendinnetje M. heerlijk gelunched bij Miracle, in Coevorden. Aanrader! Met M. was het erg gezellig bijkletsen, maar natuurlijk weer veel en veel te kort. Daarna nog even snel een jasje gehaald, een voedingsbh, een nachtpon xe9n nieuwe schoenen. Dus ja, daar word ik wel moe van. Dus nu…. gestrekt!

Gisteravond zijn we lekker met z’n tweetjes uiteten geweest. ‘t Zal wel de laatste keer zijn voordat we ouders zijn, haha. Dus we hebben het er flink van genomen, dat snap je. Gezellig bij Weekends in de serre gezeten en het eten was weer voortreffelijk. Een aanrader: de gefrituurde champignons met knoflooksaus vooraf! Jummie, daar mag je me ‘s nachts voor wakker maken…

Daarna zijn we weer eens in de Beugel beland. Erg leuk om daar ook weer eens te kijken. Zaten we er voorheen toch gemiddeld 2 tot 3 keer in de maand; de laatste tijd ongeveer xe9xe9n keer in het half jaar ofzo? G. dart er natuurlijk wel eens in de twee weken, maar voor mij was het wel weer lang geleden. Met een dikke buik op een barkruk is geen aanrader, maar ach, je moet er wat voor over hebben

Zo, mijn eerste week verlof zit erop. Van lekker relaxen is echter weinig terecht gekomen. Ik ben natuurlijk weer druk bezig geweest met vanalles en nogwat. Koffiedrinken met vriendinnen, verjaardag vieren van een vriendin, shoppen met vriendin, werken in de tuin, bezoekje van oma C. (met bezoek aan Tuinland xe9n Prenatal), bellypaint, in huis wat rommelen (nee, gxe9xe9n nesteldrang, nog steeds niet), lunchen bij schoonouders en zo kan ik nog wel even doorgaan. Ondertussen wacht ik vandaag op de installateur van de verwarmingsketel. Dus doe ik ook maar even de belastingpapieren. Ik hou mezelf goed bezig. En ik probeer tussendoor ook nog wat slaap te krijgen, want dat is ‘s nachts echt niet fijn.

Maar ik geniet er wel van! Heerlijk om gewoon niet iedere dag naar je werk te hoeven. Hoewel ik wel regelmatig even de website check en de krant in de gaten houd. Dus helemaal los van het werk ben ik nog niet. Denk dat dat voorlopig ook niet gebeurt. Veel te leuk om even te kijken hoe het daar gaat!

Vandaag de laatste werkdag gehad. Vanmiddag om 16.30 uur heb ik de deur achter mij dichtgetrokken om pas op 3 augustus weer te komen… Aan de ene kant een heerlijk gevoel, maar aan de andere kant ook best vreemd. Ben erg benieuwd hoe het allemaal gaat. We gaan er in elk geval van genieten!